Je krijgt een uitnodiging voor een etentje terwijl je al moe bent. Je zegt toch ja, omdat je niemand wil teleurstellen en bent daarna leeg en geïrriteerd.

Je twijfelt over een job, relatie, opleiding of volgende stap. Je vraagt iedereen om raad, toch wordt de twijfel alleen maar groter.

Je voelt irritatie opbouwen, maar zegt niets omdat je niet moeilijk wilt doen. Tot je plots ontploft. Je roept tegen je partner of kids en kwetst hen zonder dat je het wil.

Je ligt ’s avonds wakker omdat je een fout maakte of iets ongemakkelijks zei. Je speelt het gesprek telkens opnieuw af.

Je doet de hele dag wat moet: werken, zorgen, regelen, presteren. En dan wanneer er een mini momentje tijd is voor rust wordt je overvallen door schuldgevoel.

Je voelt verdriet, onzekerheid of paniek opkomen en wil het zo snel mogelijk wegduwen, oplossen of verklaren. Je denkt: “ wat is dat toch altijd met mij, waarom stel ik me zo aan”


Je probeert op het werk alles goed te doen en thuis een aanwezige ouder en partner te zijn. Je hoofd blijft altijd “aan”, waardoor je tijdens het werk aan thuis denkt en thuis nog met je werk bezig bent.